Sezon 2012/13 dla Orlando Magic będzie postrzegany i kojarzony, jako pierwszy po odejściu Dwighta Howarda. Latem, przed rozpoczęciem sezonu, w drużynie doszło do wielkich zmian. Zaczęło się 21 maja 2012 roku, kiedy to z drużyną pożegnali się trener Stan Van Gundy oraz general manager Otis Smith. Dokładnie miesiąc później zarząd drużyny znalazł następcę Smitha, powierzając tę posadę Robowi Henniganowi - dotychczasowemu asystentowi Sama Prestiego w Thunder. Hennigan tym samym został najmłodszym GMem w lidze. Pierwszą ważną decyzją jaką nowy zarządzający decyzjami personalnymi w Magic musiał podjąć, był wybór trenera. I tak kolejny miesiąc i tydzień później nowym head coachem drużyny ze środkowej Florydy został Jacque Vaughn - dotychczasowy asystent Gregga Popovicha w Spurs. Co ciekawe - również on stał się tym samym najmłodszym w lidze na swoim stanowisku.

Jeszcze zanim Hennigan wybrał nowego trenera, dokonał dwóch mało spektakularnych ruchów, których można było się spodziewać. Najpierw młody GM podpisał nowy, 3-letni kontrakt z Jameerem Nelsonem, a następnie wymienił do Hornets Ryana Andersona na zasadzie sign-and trade, w zamian za Meksykanina grającego na pozycji środkowego - Gustavo Ayona. Najważniejszą i najtrudniejszą sprawą do rozwiązania było jednak zakończenie trwającego od kilku miesięcy "Dwightmare". Howard od dłuższego czasu mówił wszem i wobec, że nie chce już grać dla Magic i drużyna miała dwie opcje - zostawić go niezadowolonego na ostatni sezon kontraktu i patrzeć jak rok później zawodnik podpisuje z innym klubem, albo wymienić go do innej drużyny i zyskać kogoś w zamian.

10 sierpnia 2012 roku doszło do 4-stronnej wymiany (Magic, Lakers, Nuggets, Sixers), na mocy której szeregi Magic opuścili Dwight Howard, Earl Clark, Chris Duhon (wszyscy do Lakers), a także Jason Richardson (do Sixers). Do Orlando trafili natomiast Arron Afflalo, Al Harrington (obaj z Nuggets), drugoroczniak Nikola Vucevic i debiutant Maurice Harkless (obaj z Sixers). Innymi kluczowymi postaciami, jakie zmieniły barwy klubowe byli Andre Iguodala (z Sixers do Nuggets) i Andrew Bynum (z Lakers do Sixers). Magic pozyskali także przyszłościowe wybory w drafcie. Przed rozpoczęciem sezonu Magic podpisali jeszcze kontrakty z E'Twaunem Moore'm oraz DeQuanem Jonesem, a w drafcie nasi ulubieńcy wybrali dwóch silnych skrzydłowych - Andrew Nicholsona i Kyle'a O'Quinna.

Totalnie zmieniona drużyna Orlando Magic przystępowała do sezonu 2012/13, którego hasłem przewodnim dla organizacji było "WE WILL.", jako jeden z kandydatów do uplasowania się na ostatnim miejscu w lidze. Większość dziennikarzy związanych z NBA nie dawała ekipie z O-Town najmniejszych szans na osiągnięcie dobrego bilansu na koniec rozgrywek. Dlatego dwa zwycięstwa na początek (z Nuggets i Suns) były ogromnym zaskoczeniem. W kolejnych spotkaniach nie było już tak dobrze, jednak nasi ulubieńcy ponownie złapali wiatr w żagle, a dwa zwycięstwa z Warriors były kolejnym miłym zaskoczeniem i po 25 spotkaniach Magic mieli zaskakująco dobry bilans 12-13.

Od tego momentu do końca sezonu nasi ulubieńcy wygrali zaledwie... 8 spotkań, aż 49 razy schodząc z parkietu w roli pokonanych. Magic ani razu w tym czasie nie wygrali 2 spotkań pod rząd i zakończyli sezon, jak się początkowo spodziewano, na ostatnim miejscu w całej lidze, z bilansem 20-62. Jest to drugi najgorszy wynik w historii całej organizacji, gorszy drużyna z Orlando zanotowała tylko w pierwszym sezonie w lidze (18-64). Co więcej, ekipa ze środkowej Florydy ustanowiła nowy, niechlubny rekord NBA, pod względem ilości oddawanych rzutów wolnych - zaledwie 16,57 prób na mecz.

W trakcie trwania sezonu, na minuty przed trade deadline, doszło do jeszcze jednej kluczowej wymiany z udziałem Magic. Szeregi drużyny z O-Town opuścił wieloletni ulubieniec kibiców - J.J. Redick (a mówiąc ścieślej - jego kończący się kontrakt), który wraz z Gustavo Ayonem i Ishem Smithem został wymieniony do Milwaukee Bucks w zamian za Tobiasa Harrisa, Beno Udriha i Dorona Lamba. Początkowe komentarze pod kątem Hennigana nie były zbyt pozytywne, wszystko zmieniło się jednak w dalszej części sezonu, bo okazało się, że drugoroczniak - Tobias Harris, w Orlando wniósł swoją grę na zupełnie inny poziom i stał się kluczowym graczem Magic.

Pod względem wyników sezon 2012/13 był dla Orlando zupełnie nieudany, jednak wpływ na to miały na pewno kontuzje kluczowych graczy jak Afflalo, Davis czy Nelson. Żaden z nich nie dograł sezonu do końca, Davis rozegrał zaledwie 34 mecze, Nelson 56, zaś Afflalo 64. To dało jednak szansę rozwoju młodym graczom, z usług których trener Vaughn bardzo chętnie korzystał. Najlepszym z nich był Harris, który po przeprowadzce do Orlando notował średnio 17,3 pkt/m, 8,5 zb/m oraz 1,4 bl/m. Także Harkless, który w pierwszej części sezonu był zupełnie pomijany w ofensywie, zakończył sezon jako jeden z młodych liderów Magic, a jego statystyki z całego sezonu to 8,2 pkt/m i 4,4 zb/m.

Największym pozytywnym zaskoczeniem można jednak bez wątpienia uznać Nikolę Vucevica. Czarnogórzec zakończył sezon jako drugi zbierający w lidze (11,9 zb/m), a także trzeci w ilości double-double (46). W sylwestrowym spotkaniu przeciwko Miami Heat został także rekordzistą Magic pod względem ilości zbiórek w jednym spotkaniu - 29. Do tego młody środkowy zdobywał średnio 13,1 pkt/m i był jednym z zawodników, którzy poczynili największe postępy w stosunku do poprzedniego sezonu. Debiutanci wybrani bezpośrednio przez Magic także zaprezentowali się bardzo przyzwoicie, Nicholson który dał się poznać jako świetny strzelec z półdystansu notował 7,8 pkt/m i 3,4 zb/m, a O'Quinn mimo niewielkiej ilości minut jakie spędzał na parkicie zdobywał 4,1 pkt/m i 3,7 zb/m, oraz został wyróżniony przez drużynę nagrodą Hustle Player of the Year. Vucevic i Nicholson byli także jedynymi reprezentantami Magic podczas All-Star Weekend, obaj zagrali w meczu debiutantów z drugoroczniakami.

Weterani także zaprezentowali się dobrze, choć jak już było wspomniane - nie oszczędzały ich kontuzje. Afflalo zdobywał średnio 16,5 pkt/m, Nelson osiągnął rekordowe 7,4 as/m, zaś Davis notował solidne 15,1 pkt/m i 7,2 zb/m.

Drugi najgorszy bilans w historii organizacji i najgorszy bilans w NBA w sezonie w normalnych okolicznościach nie napawałyby optymizmem. W drużynie Orlando Magic jest jednak bardzo wiele optymizmu i co więcej - jest on uzasadniony. Młody trener i GM pokazali już swoje nastawienie i próbkę umiejętności, Magic mają największą szansę na nr 1 w drafcie, mają solidnych mlodych graczy, krótych wypowiedzi i postawa mogą tylko cieszyć. Magic są na dobrej drodze by ich przebudowa zakończyła się sukcesem. WE WILL.