Sezon rozpoczęliśmy od porażki z Wizards. O wygranej zadecydował rzut Johna Walla, choć Magicy mieli szansę rzucić dwa punkty na wagę zwycięstwa. Niestety zarówno Harris jak i Vucevic spudłowali swoje rzuty i mecz zakończył się wynikiem 87-88. Obie drużyny rzucały na bardzo niskiej skuteczności, a Magicy popełnili aż 22 faule, o 8 więcej od swoich rywali. Udany debiut zaliczył Mario Hezonja, który rzucił 11 punktów, w tym 3 razy zza łuku. Hezonja nie był jednak naszym liderem w tym spotkaniu. Trudno było wyróżnić zawodnika który wyraźnie był najlepszy, jednak moim zdaniem to Oladipo był naszym przywódcą tej nocy. Rzucił on 17 punktów, zebrał 11 piłek i miał dwie asysty.

Kolejnym spotkaniem był thriller z OKC Thunder. Nasi ulubieńcy polegli dopiero po drugiej dogrywce, choć mecz był bliski wygrania w regulaminowym czasie gry. Russel Westbrook był naszym katem tego wieczoru. Swój niesamowity występ zwieńczył rzutem z połowy, który doprowadził do dogrywki. W pierwszej dogrywce punkty dla Oklahomy zdobywał tylko Westbrook. Tym razem los uśmiechnął się stronę Orlando i Oladipo rzucił za trzy dając nam kolejną dokładając kolejne pięć minut gry. Druga dogrywka odbywała się pod dyktando gości z Oklahomy i mecz zakończył się wynikiem 136-139. Westbrook i Durant zbyt często gościli w naszej strefie obronnej i we dwójkę rzucili 91 punktów. Na nasz wynik złożyła się cała drużyna. Vucevic rzucił 26 punktów i zebrał 7 piłek, Harris zdobył najwięcej, bo 30 punktów, a Oladipo zaliczył triple-double jako pierwszy zawodnik w tym sezonie NBA. Zdrowo dołożył się także Fournier dodając 22 punkty. Payton i Gordon zdobyli odpowiednio 14 i 15 oczek. Ten mecz pokazał temperament Magików. Walczyli oni do samego końca czego efektem był rzut Oladipo na drugą dogrywkę. Westbrook i spółka przekonali się, że z Orlando nie ma żartów.

Następnym rywalem były Byki z Chicago. Osobiście spodziewałem się czegoś więcej po tym spotkaniu, bo mecz był do wygrania. Chicago nie oddało jednak swojej przewagi, którą Magic skutecznie zmniejszali. Mecz zakończył się wynikiem 87-92 i trzecia porażka stała się faktem. Po stronie rywali najlepsi byli Jimmy Butler, Pau Gasol i Nikola Mirotic jednak żaden z nich nie wybił się ponad przeciętność. U nas również nie było kolorowo choć Fournier zdobył 19 punktów. Naszym utrapieniem były faule i straty, których popełniliśmy więcej od naszych rywali. Trzeba unikać takich porażek zwłaszcza gdy rywal nie jest w gazie, tak jak w przypadku Bulls.

Pierwsze zwycięstwo miało miejsce w meczu z Pelicans. Obie drużyny miały ochotę na wygraną w tym meczu, jednak dyspozycja gwiazdy Pelikanów- Anthony'ego Davisa- szybko zgasiła te zapały. Prowadzeni przez niesamowitego Fourniera (30 pts, 5 reb, 60%FG)Magicy sięgnęli po wyczekiwany triumf. Oprócz Fourniera dobrze spisał się Vucevic, który rzucił 22 punkty i zebrał 13 piłek. Po stronie rywali wymiatał Eric Gordon (21pts, 4 ast). Magicy dostali bardzo małe wsparcie z ławki, szczególnie od weteranów, którzy rzucali na niskiej skuteczności.
Mecz z Houston Rockets zakończył się dogrywką i kolejną porażką Magic. Imponujące jest to jak młode wilki z Orlando stawiły czoła jednej z najsilniejszych drużyn w lidze. Po raz kolejny naszym liderem był Fournier(29 pts, 5zb), lecz kontuzji nabawił się Nikola Vucevic. Skorzystał na tym Gordon który rzucił 19 punktów. To pierwszy tak dobry występ Gordona w tym sezonie. Swoje punkty tradycyjnie dorzucili Harris i Oladipo, jednak niesamowita piątka z Rockets pod wodzą i Jamesa Hardena i Dwighta Howarda była po prostu nie do przejścia. Mecz zakończył się po dogrywce wynikiem 119-114. Po raz kolejny zawiodła ławka, a w szczególności Mario Hezonja, który przez dziesięć minut oddał jeden niecelny rzut. Godna podziwu była skuteczność Magic która wyniosła ponad 50% z gry i blisko 80% z linii rzutów osobistych.
Kolejne zwycięstwo to mecz z Raptors, gdzie byliśmy zmuszeni do gry bez Nikoli Vucevica. Jego miejsce zajął Dewayne Dedmon i trzeba przyznać, że nikt się za niego tej nocy nie powstydził. Pod wodzą Harrisa(20pts,9 reb,80%FG)i Oladipo(18pts,6 reb,5 ast)gracze z Orlando wygrali z niepokonanymi dotąd Raptors. Ten mecz pokazał, siłę naszego zespołu, który poradził sobie bez jednego z liderów. Tym razem z ławki pomógł Watson, który zastąpił Paytona. Elfridowi wyraźnie nie szło, co zostało zauważone przez trenera Skilesa. Wsparcie w asystach dał Napier, który rozdał ich sześć.
Na koniec zostało jeszcze ciepłe zwycięstwo z 76’ers. Nikt chyba nie myślał, że mogło być inaczej, choć ta wygrana nie przyszła nam wcale łatwo. Phila widziała w nas rywala, którego jest w stanie pokonać i walczyła do samego końca. Godnym podziwu tej nocy był Isaiah Cannan, który grając z ławki rzucił 23 punkty trafiając 6 razy zza łuku. W naszym zespole za nieudany występ z Raptors zrehabilitował się Payton, który rzucił 20 punktów. Wreszcie obudziła się nasza ławka i dorzuciła nam 31 punktów. Dobry występ zaliczył Hezonja zdbywając 11 punktów. Także nasi podkoszowi Gordon i Smith dorzucili po 10 punktów.

Na wielki plus zasłużył Evan Fournier, który jest naszą główną maszynką do zdobywania punktów. Był naszym liderem w kilku spotkaniach i nie bał się wziąć odpowiedzialności na siebie w trudnych momentach gry. Choć różnie u niego ze skutecznością to jednak punkty które zdobywa są wielkim wsparciem dla drużyny. Jak na razie najlepiej z drużyny prezentuje się w rzutach za 3 punkty.

Na minus w tym tygodniu jest Mario Hezonja. W każdym meczu (poza meczem z Chicago) dostał powyżej 10 minut i tylko dwukrotnie rzucił więcej niż 6 punktów. Jest mało widoczny na boisku, gdy nie jest w gazie rzuca na niskiej skuteczności. Są to jego pierwsze mecze w NBA jednak od tych występów zależy ilość minut, które będzie dostawał. Niską skuteczność możemy przeboleć, ale brak aktywności ma boisku już nie.